Wspaniały Wielkopolanin, niezwykły przyrodnik
Przyszły badacz urodził się, w trudnych dla polskiej nauki czasach zaborów, 24 stycznia 1822 we wsi Piotrowo pod Poznaniem.
Pochodził z rodu Odrowążów Sypniewskich, którzy już w XVI wieku osiedlili się w Wielkopolsce. Rodzicami Felicjana byli Stanisław Sypniewski i Anna z domu Powelska.
Młody Sypniewski uczęszczał do gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu.
Około 1840 roku zaliczywszy klasę zwana sekundą podjął praktyki rolnicze w majątku Truskałowo, a w 1842 wstąpił do 2-letniej Akademii Rolniczej w Resku. Następnie przez kilka lat studiował nauki przyrodnicze w Berlinie, jednak stopni naukowych nie uzyskał.
Po zakończeniu edukacji osiadł w swym majątku w Piotrowie.
Dalsze lata upłynęły Felicjanowi Sypniewskiemu na samokształceniu i realizacji pasji związanych z poznawaniem ojczystej przyrody.
Poszerzał bibliotekę ze zbiorami prac z zakresu entomologii i malakologii. Zebrał mnóstwo preparatów roślinnych i zwierzęcych. Posiadał znaczny zbiór motyli Wielkiego Księstwa Poznańskiego( ponad 10 000 okazów). Zajmował się też opisem pająków, mchów i wodorostów, a także dziełami o mamutach.
Jego praca o okrzemkach zrobiła tak duże wrażenie w świecie naukowym, że dziekan Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Jagiellońskiego zaproponował badaczowi objęcie katedry zoologii. Skromny botanik odmówił objęcia stanowiska ze względu na brak stopni naukowych.
W rodzinnym majątku zajmował się też ogrodnictwem, kształceniem przyszłych ogrodników, medycyną, filozofia i sztuką.
Podziwiany za swą pracę cieszył się dużym uznaniem w środowisku wielkopolskich przyrodników, toteż został pierwszym prezesem PTPN po zawiązaniu się w Poznaniu jego wydziału przyrodniczego.
Tak wspominali Felicjana Sypniewskiego jego przyjaciele:
Jego zbiory będą(…) przypominać męża, który miłością wiedzy i kraju pałając, starał się
o rozszerzanie nauk, o których miał przeświadczenie, że są podstawą postępu i dobrobytu narodu.
